<<   I-4 = II-b. Johannes (Jan) Laurents Montesaan (1690-1768)  >>
De tweede zoon van Laurens en Grietjen, Johannes Laurents Montesaan, die dus ook Jan werd genoemd net als zijn oudere broer, vertrok eveneens naar Vaassen, om daar met Pasen 1711 als lidmaat in de kerk te worden aangenomen (bron?). Ook hij was papiermaker: van 1715 tot 1726 pachtte Johannes de Zandmolen I in Leuvenum bij Ermelo.
In 1715 trouwde hij in Vaassen met Willemtje Gerrits.
In 1716, nadat hun eerste kindje Geertje geboren werd (dat al jong overleed want later werd nog een dochtertje zo genoemd) verhuisden ze naar Leuvenum, waarschijnlijk om op de molen te gaan wonen.
Ook Willemtje zelf overleed jong, ergens tussen 1718 (geboorte tweede kind, een zoon) en 1720, want in dat jaar trad Johannes in Kootwijk voor de tweede keer in het huwelijk met de papiermaakster Toenisjen (Theunisje) Breunis, dochter van Breunis Janssen en Janneken Breunis van Cootwijk.
Uit dit tweede huwelijk werden 3 dochters en 5 zoons geboren; het eerste kind -een meisje- werd Willempje genoemd naar Johannes' eerste vrouw.
Van 5 van de 10 kinderen is bekend dat ze trouwden; van deze 5 kregen er 4 zelf kinderen.

Pas de derde zoon van Johannes werd Laurens genoemd; zijn oudste zoon heette Hendrik. Dus niet Laurens, naar zijn eigen vader, en ook niet Gerrit, naar de vader van zijn eerste vrouw. En zijn tweede zoon heette Breunis, naar de vader van zijn tweede vrouw. Dat is opvallend. Het zou natuurlijk kunnen betekenen dat er vóór 1718 ook al een zoon was geboren, en weer overleden, die wel Laurens heette. Maar het zou er ook op kunnen duiden dat vader Laurens, die immers militair was, niet veel thuis was toen zijn kinderen opgroeiden, en dat iemand anders in het gezin een vaderrol vervulde, die dus ook als een vader werd vernoemd. Johannes' broers vernoemden vader Laurens helemaal niet: broer Jan kreeg maar 1 zoon, die hij naar de vader van zijn vrouw noemde, en broer Peter noemde eveneens zijn oudste zoon naar de vader van zijn vrouw, en zijn tweede zoon, jawel: Hendrick.
Deze Hendrik zou -ik doe maar een gooi- bijvoorbeeld een ongetrouwde broer van moeder Grietje geweest kunnen zijn die bij het gezin inwoonde. Haar eigen vader of die van Laurens was het niet, want die heetten allebei Jan, en haar minnaar zal het ook niet geweest zijn, want Grietje was keurig Nederduits Gereformeerd.

In augustus 1726 vertrokken Johannes en Theunisje naar Amsterdam, maar in 1728 bij de geboorte van het zevende kind woonden ze weer in Vaassen. Daar was Johannes pachter van het Klundermolentje, tot 1749, waarna de molen niet meer werd gebruikt. In 1719 had zijn broer Jan deze molen al voor veel geld gekocht, maar die had de koop later weer nietig verklaard omdat de molen kennelijk zoveel geld niet waard was. Johannes betaalde nu dan ook "slechts" 100 gulden per jaar voor water, grond en molen.